Geçmişi tarihi mezbhalara ve Arjantin’in gaucho kültürüne dayanan, yaklaşık 65.000 nüfuslu Buenos Aires semti Mataderos; en çok her pazar kurulan geleneksel halk pazarı (Feria de Mataderos), tarihi esnaf barları, köklü et-mangal kültürüne sahip mekanları ve tabii ki ev sahibi olduğu Nueva Chicago kulübü ile tanınır.
Bugün de rotamız, 115 senelik tarihiyle; Arjantin futbolunun en köklü, ezber bozan ve en kendine has kimliğine sahip kulüplerinden biri olan El Toritos!
Buenos Aires’in işçi sınıfı semti Mataderos’un sokaklarından doğmuş, adı ve tarihiyle adeta bir romanı andıran, 1 Temmuz 1911’de kurulan bu kulüp, sadece sahadaki mücadelesiyle değil, kökenindeki ilginç detaylarla da futbol folklorunun en özel köşesinde yer alır diyebiliriz.
“Nueva Chicago” İsmi Nereden Geliyor?
Kulübün adı, doğrudan kurulduğu ve hala köklerinin bulunduğu Mataderos semtinden ve o dönemin coğrafi-ekonomik dinamiklerinden gelir.
19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Buenos Aires’in batısındaki bu bölgede devasa bir mezbaha ve büyükbaş hayvan pazarı (Mercado de Liniers) kuruldu. Bölge, et endüstrisindeki devasa hacmi ve operasyonel yapısı nedeniyle dönemin dünyadaki et ve mezbaha merkezi olan ABD’nin Chicago kentiyle özdeşleştirilmeye başlandı. Halk arasında bu bölgeye gayriresmi olarak “Nueva Chicago” (Yeni Chicago) adı verildi.
Kulübün kurucu gençleri resmi olarak bir araya geldiklerinde, çevrelerinde herkesin benimsediği bu ismi kulüplerine vererek mahallelerinin ruhunu taçlandırmış oldular.
Kuruluşun Arka Planı ve Az Bilinen Hikayeler
Köprü Üzerinde Doğuş: Nueva Chicago, 1 Temmuz 1911 gecesi, Cildáñez deresinin (günümüzde yer altındadır) üzerindeki tahta bir köprüde toplanan, yaşları 15 ile 30 arasında değişen bir grup mahalleli genç tarafından kuruldu.
Bilbao ve San Fernando sokaklarının kesiştiği ahşap bir köprünün altında toplanarak aldılar.
İlk adı Los Unidos de Nueva Chicago idi. Tam ismi de Club Atlético Nueva Chicago’dur.
Yeşil-Siyah Renklerin Sırrı
Kulübün ikonik yeşil ve siyah renkleri, o dönemde Arjantin futbolunda pek görülmeyen, asi ve farklı bir duruşu temsil etmek amacıyla seçildi.
Kuruluş aşamasında geçici olarak beyaz-mavi formalar giyilse de, kalıcı renklerin seçimi için bir tekstil dükkanına gidilir. Ancak dükkanda çok az çeşit kumaş kalmıştır.
Gençler, ellerinde kalan tek renk kombinasyonu olan yeşil ve siyah çizgili kumaşları satın alırlar. Yeşil umudu, siyah ise mahallenin ağır sanayi ve emekçi karakterini simgeleyecek şekilde kulübün kalıcı kimliği haline gelir.
Verdinegro (yeşil-siyah) renkleri, yıllar boyunca kulübün direnişçi kimliğinin simgesi oldu.
Statını Kaybeden Kulüp
1937 yılında Buenos Aires belediyesi, kulübün o dönemki toprak sahasına bir hastane inşa etmek için el koydu (bu proje yıllar sonra ünlü ve metruk kalan Elefante Blanco projesine dönüşecekti).
Evsiz kalan kulüp, uzun yıllar boyunca maçlarını başka sahalarda oynamak zorunda kaldıktan sonra bugünkü meşhur Mataderos’taki stadına kavuştu.
Mabedleri yaygın olarak Estadio Nueva Chicago veya popüler takma adıyla Estadio República de Mataderos olarak bilinir.
Bilinmeyenler ve Futbol Tarihinin Perde Arkası
“El Torito” Lakabı Nereden Geliyor?
Herkes bu lakabın bölgedeki mezbahalarla ilgili olduğunu düşünür; ancak asıl hikaye çok daha duygusaldır.
1930’larda Mataderos’tan çıkan, yoksulluk içinden gelip ringde fırtınalar estiren efsanevi boksör Justo Suárez, halk tarafından El Torito de Mataderos (Mataderos’un Küçük Boğası) olarak anılırdı.
Koyu bir Nueva Chicago taraftarı olan boksör genç yaşta tüberkülozdan hayatını kaybedince, kulüp ve taraftarlar onun anısını yaşatmak için bu lakabı tamamen sahiplenmiştir.
Diktatörlüğe Karşı Stadyumda Siyasi Direniş
Kulüp tarihinin en karanlık ama en gururlu sayfalarından biri 24 Ekim 1981’de yazıldı. Arjantin’deki acımasız askeri diktatörlük döneminde, Nueva Chicago taraftarları stadyumda hep bir ağızdan yasaklı olan siyasi Peronist marşını söylemeye başladı.
Askeri cunta güçleri stadyuma vahşice saldırdı, yüzlerce taraftar stadyum çıkışında gözaltına alındı ve kırbaçlandı.
Bu olay, Arjantin futbol tarihinde tribünlerin diktatörlüğe karşı toplu olarak gerçekleştirdiği en büyük sivil direnişlerden biri olarak kabul edilir.
Sahasının İçinde Velodrom ve Yarış Pisti Vardı
Kulübün ev sahibi olduğu República de Mataderos stadyumu, sadece futbol maçlarına ev sahipliği yapmadı. 1944 yılında futbol sahasının etrafına 370 metrelik bir velodrom (bisiklet yarışı pisti) inşa edildi.
Daha da ilginci, 1970’ler ile 1990’lar arasında bu pist, Arjantin’de çok popüler olan “Midget” (küçük yarış arabaları) ve sürat motosikleti yarışları için kullanıldı. Hafta sonu futbol oynanan saha, hafta içi motor sesleriyle inletiliyordu.
1916’nın “Hayalet” Sezonu
Kulübün erken dönemlerinde federasyonla yaşanan idari anlaşmazlıklar ve geçici ihraçlar nedeniyle 1916 yılındaki resmi kayıtlar adeta buharlaşmıştır.
Futbolsuz kalmak istemeyen oyuncular, geçici olarak isim değiştirip başka bir yerel ligde (Liga de Flores) Rivadavia Foot-ball Club adıyla oynamaya devam etmiş ve aynı kadroyla şampiyonluk kupasını kaldırmışlardır.
Nueva Chicago’nun futbol folklorundaki yeri o kadar zengindir ki, Mataderos’un bu asi çocuğunun hikayesinde anlattıklarımızın ötesinde daha pek çok sıra dışı detay ve sehir efsanesi bulunur.
Mesela Stadyumun Altındaki “Hapishane” Efsanesi
Mataderos’taki Stadio República de Mataderos (eski adıyla Nueva Chicago stadı), Arjantin futbolunun en baskı dolu ve korkutucu deplasmanlarından biridir.
Tribünlerin sahaya sıfır mesafede olması ve seyircinin yılan gibi sarmaladığı mimarisi, buraya gelen büyük takımların korkulu rüyası olmuştur.
Hatta eski futbolcular, soyunma odalarından sahaya çıkarken taraftarın yarattığı o boğucu atmosferin insanı adeta bir hapishaneye giriyormuş gibi hissettirdiğini söyler.
Futbol Tarihinin En Tuhaf Takaslarından Biri
Arjantin futbolunda bir kulübün oyuncu yerine “malzeme” karşılığı transfer yaptığı efsaneler arasında Nueva Chicago da adını geçirmiştir.
Kulübün zor ekonomik dönemlerinde, bazı alt lig transferlerinde oyuncu bonservisleri karşılığında kulübe top, kireç, çim taşıma kamyonu veya antrenman malzemesi verildiği, kulüp arşivlerinde ve eski yöneticilerin anılarında masalsı bir dille anlatılır.
Sonuc olarak; Bugün modern futbolun endüstriyel ihtişamı ve parıltılı salonları arasında kaybolmaya yüz tutmuş gerçek aidiyet duygusunu arıyorsanız, cevabı Buenos Aires’in tozlu sokaklarında, Verdinegro renklerin dalgalandığı, mahallesinin gururunu adeya sırtında taşıyan bir halk hareketi olan Mataderos’ta bulacaksınız!.
