Dünyanın En Garip Spor Mücadelesi: Shin Kicking ve Acının İngiliz Mizahıyla İmtihanı
Modern sporların neredeyse tamamı hız üzerine kurulu. Daha hızlı koş, daha yükseğe zıpla, daha uzağa at. Seyircinin istediği de bu: tempo.
Fakat İngiltere’nin kırsalında, yüzyıllardır değişmeyen bir spor var ki bütün bu beklentilere meydan okuyor. Burada amaç ne estetik ne de hız.
Amaç, rakibinin canını senden önce yakması. Adı da kulağa şaka gibi geliyor: Shin Kicking.
Türkçeye çevirdiğimizde tam karşılığı “kaval kemiği tekmelemesi.”
Kuralları ise çocuk kavgası kadar basit.
İki sporcu birbirinin omuzlarından tutuyor. Hakem işaret veriyor. Ve iki taraf da bütün gücüyle rakibinin kaval kemiğine tekmeler savurmaya başlıyor.
İlk düşen kaybediyor. Evet, gerçekten bu kadar.
Acının Bir Gelenek Haline Gelmesi
Shin Kicking’in kökeni 17. yüzyıla kadar uzanıyor.
Rivayete göre kasaplar, çiftçiler ve köylüler arasında başlayan bu mücadele zamanla panayırlara taşındı. Çünkü o dönemde eğlence anlayışı bugünkünden oldukça farklıydı.
İnsanlar dövüş izlemeyi seviyordu. Ancak her dövüş yumrukla yapılmak zorunda değildi.
Kimi zaman tek bir tekme bütün hikayeyi bitirebiliyordu.
Kazanmanın En Garip Yolu
Sporcular yıllarca kaval kemiklerini koruyabilmek için ilginç yöntemler geliştirdi.
Çorapların içine saman doldurmak bunlardan biriydi. Hatta bazı yarışmacılar çelik parçaları kullandığı için organizatörler zamanla sıkı kontroller getirmek zorunda kaldı.
Bugün ise yalnızca doğal dolgu malzemelerine izin veriliyor.
Acı serbest. Hile yasak.
Neden İzleniyor?
Aslında mesele tekmeler değil; insan doğası.
Shin Kicking’i izleyen biri birkaç dakika sonra kendisini istemsizce bacaklarını sıkarken buluyor.
Çünkü empati bazen televizyondan bile geçebiliyor.
Belki de bu yüzden dünyanın en garip sporları arasında sayılmasına rağmen her yıl binlerce kişi bu organizasyonu izlemeye devam ediyor.
Kimse estetik beklemiyor. Herkes son darbeyi bekliyor.
Sporun Tanımı Değişiyor
Bugün spor denildiğinde akla milyon dolarlık transferler geliyor.
Veri analistleri. GPS yelekleri. Kalp ritmi sensörleri.
Ama dünyanın bir köşesinde hala iki insan karşılıklı duruyor ve birbirlerinin bacaklarına tekme atarak şampiyon olmaya çalışıyor!.
Belki de sporun özü tam olarak budur; En ilkel haliyle rekabet. En yalın hâliyle cesaret.
Ve bazen…
Sadece acıya biraz daha uzun süre dayanabilmek!.
