Spor sitesiyiz ama, mail kutumuza gelen onlarca soru sonrası bu yazıyı yazma ihtiyacı duyduk!.
Kuzey Kore’ye (Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti) “benzer ülke var mı?” sorusu bugünkü ana konumuz.
Cevabını tek bir ülke olarak budur diye veremeyiz ama benzerlik hangi açıdan baktığına göre değişir (siyasi sistem, izolasyon, ekonomi, propaganda, spor sistemi vb.).
Ama genel olarak birkaç ülke “onlar da ancak kısmen benzer” kabul edilir:
Mesela Çin (Çin Halk Cumhuriyeti)
Benzerlik:
Tek parti yönetimi (Komünist Parti)
Devlet kontrolü yüksek medya ve propaganda sistemi
Spor ve başarıların devlet prestiji olarak görülmesi
Fark:
Küresel ekonomiyle çok entegre
Açık şehirler ve uluslararası etkileşim çok daha fazla
“Sistem olarak en güçlü benzerlik” Çin’dedir ama Kuzey Kore kadar kapalı değildir.
Küba (Küba)
Benzerlik:
Sosyalist yönetim
Devlet kontrollü ekonomi
Sporun (özellikle boks ve beyzbol) devlet destekli olması
Uluslararası spor başarılarının propaganda değeri
Fark:
Turizm ve dış temas Kuzey Kore’ye göre daha açık
Günlük yaşam daha serbest
Sovyetler Birliği (Sovyetler Birliği) (tarihsel benzerlik)
Kuzey Kore sistemi en çok buradan etkilenmiştir.
Benzerlik:
Güçlü propaganda sistemi
Sporun devlet prestiji olması
Merkezî planlama
Lider kültü
Bugünkü Kuzey Kore’nin yapısal temeli büyük ölçüde buradan gelir.
En net özet;
En yakın siyasi benzerlik: Çin
En yakın sosyalist sistem benzeri: Küba
En güçlü tarihsel etki: Sovyetler Birliği
Ama tam olarak “Kuzey Kore gibi” bir ülke yok diye net şekilde belirtelim bir kez daha!
Çünkü Kuzey Kore’yi benzersiz yapan şey:
Aşırı izolasyon
Çok güçlü lider kültü
Bilgi akışının neredeyse tamamen kapalı olması!
Not: Buraya “Afrika’nın Kuzey Kore’si” olarak adlandırılan Eritre de eklenebilir. Basın özgürlüğünün olmadığı, tek parti rejiminin bulunduğu ve zorunlu askerlik hizmetinin süresiz hale getirildiği oldukça kapalı ve izole bir ülkedir.
Peki Neden Bu Kadar Kapalılar ? sorusuna da biraz değinelim.
Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti’nin bu kadar kapalı kalmasının tek bir nedeni yok; tarihsel, siyasi ve güvenlik odaklı birkaç temel sebep bir araya gelmiş durumda.
1. Kore Savaşı ve kalıcı düşmanlık (1950–1953)
Kore Savaşı sonrası Kore Yarımadası ikiye bölündü.
Kuzey: sosyalist rejim
Güney: ABD destekli kapitalist sistem
Savaşın çok yıkıcı geçmesi ve ateşkesle bitmesi, Kuzey Kore’nin ABD ve Güney Kore’yi “kalıcı tehdit” olarak görmesine yol açtı. Bu da dışa kapanmanın temelini attı.
2. Soğuk Savaş dengesi
Soğuk Savaş döneminde Kuzey Kore:
Sovyetler Birliği (Sovyetler Birliği) ve Çin (Çin Halk Cumhuriyeti) tarafından desteklendi.
Ama bu destek, aynı zamanda ülkeyi Batı dünyasından tamamen ayıran bir bloklaşma yarattı!.
3. “Juche” ideolojisi (kendine yeterlilik)
Kuzey Kore’nin resmi ideolojisi olan Juche, temel olarak şunu söyler:
“Ülke kendi kendine yetmelidir.”
Bu fikir:
Dış yardıma bağımlılığı azaltmayı
Ekonomik ve kültürel bağımsızlığı artırmayı
Dış etkiyi sınırlamayı amaçlar.
Sonuç olarak dışa kapalı bir yapı güçlenmiştir.
4. Güvenlik ve rejim devamlılığı endişesi
Kuzey Kore yönetimi, dış dünyaya açılmanın:
Rejimi zayıflatabileceğini
Halkın farklı sistemleri görerek muhalefet geliştirebileceğini
Bilgi akışının kontrolü zorlaştıracağını düşünür.
Bu yüzden medya, internet ve seyahat ciddi şekilde kontrol edilir.
5. Ekonomik yaptırımlar
Yıllar içinde:
Nükleer program
Füze testleri
Uluslararası krizler nedeniyle ülkeye ağır yaptırımlar uygulanmıştır.
Bu da dış ticareti ve etkileşimi daha da azaltmıştır.
6. Propaganda ve bilgi kontrolü
Kapalı sistemin sürmesi için:
Devlet medyası tek bilgi kaynağıdır
Dış dünya bilgisi sınırlıdır
Sosyal kontrol çok güçlüdür
Bu yapı, kapalı kalmayı kendi içinde sürdüren bir döngü oluşturur.
Kısaca özetlersek;
Kuzey Kore’nin kapalı kalması:
Savaşın yarattığı güvensizlik
Soğuk Savaş bloklaşması
Juche ideolojisi
Rejim güvenliği kaygısı
Ekonomik yaptırımlar birleşince ortaya çıkmış bir durumdur!
