James Naismith, basketbolu 1891’de icat ettiğinde oyunu 13 temel kuralla tanımladı. İlk kurallar bugünkü basketboldan oldukça farklıydı.
** Neler mi?
Top herhangi bir yöne, tek veya iki elle atılabilirdi.
Top herhangi bir yöne, tek veya iki elle vurulabilirdi.
Oyuncu topla koşamazdı. Topu yakaladığı yerden pas vermesi gerekiyordu.
Top ellerle tutulmalıydı; kollar veya vücut topu taşımak için kullanılamazdı.
Rakibi omuzlamak, tutmak, itmek, çelme takmak veya vurmak yasaktı.
Yumrukla topa vurmak faul sayılıyordu.
Bir takım art arda üç faul yaparsa, rakip takım için basket veriliyordu.
Top oyun alanının dışına çıkarsa, topu ilk dokunan oyuncu tekrar oyuna sokuyordu.
Hakem oyuncuların hareketlerini ve faulleri değerlendiriyordu.
Hakem topun ne zaman oyun dışına çıktığına ve hangi takıma ait olduğuna karar veriyordu.
Maç iki adet 15 dakikalık devreden oluşuyor, arada 5 dakika mola veriliyordu.
Maç sonunda en fazla basket atan takım kazanıyordu.
Basketbolun en önemli kuralı: Top sepetin içine girip orada kalırsa basket sayılıyordu.
** En şaşırtıcı olanlar
Bugünkü basketbolla karşılaştırınca birkaç ayrıntı özellikle ilginç:
Dribling yoktu.
3. kural nedeniyle oyuncu topu alıp koşamazdı. Topu yakaladığında bulunduğu yerden pas vermesi gerekiyordu.
9’a 9 oynanabiliyordu.
Naismith’in ilk oyununda toplam 18 oyuncu vardı. Bugünkü 5’e 5 sistemi henüz oluşmamıştı.
İlk sepetlerin altı kapalıydı.
Top basket olduğunda birinin merdivenle çıkıp topu sepetten çıkarması gerekiyordu.
Üçlük yoktu.
Her basket 1 sayıydı. Üç sayı çizgisi basketbola çok daha sonra girdi.
24 saniye yoktu.
Takımların belirli bir sürede hücum etmek zorunda olduğu sistemin ortaya çıkması için 1950’lere kadar beklemek gerekti.
Yani ilk basketbolun kuralları bugün bize oldukça garip gelebilir. Oyuncular topu sürmüyor, maçlar 9’a 9 oynanabiliyor ve üçlük diye bir şey bulunmuyordu.
Ancak bütün bu değişimlere rağmen bir şey neredeyse hiç değişmedi: Naismith’in 1891’de şeftali sepetlerini astığı 10 feetlik yükseklik. Bugünkü karşılığıyla 3.05 metre!
