1936 Berlin Olimpiyatları denildiğinde çoğu insanın aklına önce Nazi Almanyası ve Jesse Owens gelir. Ancak aynı oyunlarda bir başka sporcu daha tarih yazmıştı. Üstelik onun hikayesi, kazandığı altın madalyadan çok daha ağır bir anlam taşıyordu!.
Maraton yarışını birinci bitiren atletin adı Sohn Kee-chung’du. Ancak madalya töreninde bu isim anons edilmedi.
Çünkü o günlerde Kore bağımsız bir ülke değildi.
1910 yılında Kore, Japon İmparatorluğu tarafından ilhak edilmişti. Bu nedenle Koreli sporcular uluslararası organizasyonlara kendi ülkeleri adına katılamıyor, Japonya’yı temsil etmek zorunda bırakılıyordu. Sohn Kee-chung da Berlin’e Japon kafilesinin bir parçası olarak gönderilmişti.
9 Ağustos 1936 günü 42 kilometrelik maratonu kazandığında olimpiyat tarihine geçen ilk Koreli atlet olmuştu. Ancak kürsüye çıktığında göndere çekilen bayrak Kore’nin değil Japonya’nın bayrağıydı. Çalınan marş da kendi ülkesinin marşı değildi.
Fotoğraflara dikkatli bakıldığında Sohn’un başını öne eğdiği görülür (ana resimdeki). Pek çok tarihçiye göre bu, Japon bayrağına selam vermeyi reddeden sessiz bir protestoydu.
Daha da ilginç olanı, Kore’de yayımlanan bir gazete madalya törenindeki fotoğraftan Japon bayrağını silerek basmaya çalıştı. Bunun sonucunda gazetenin yöneticileri tutuklandı ve yayın faaliyetleri durduruldu.
Sohn Kee-chung, olimpiyat şampiyonu olmuştu ama kendi ülkesinin adıyla yarışamamıştı.
II. Dünya Savaşı’nın ardından Kore bağımsızlığını kazandı. Yıllar sonra Uluslararası Olimpiyat Komitesi, Sohn’un Koreli kimliğini resmen tanıdı. Güney Kore’de ulusal kahraman ilan edilen sporcu, hayatı boyunca altın madalyasının yalnızca sportif bir başarı değil, aynı zamanda bir direniş sembolü olduğunu savundu.
Bugün olimpiyat tarihinin en unutulmuş şampiyonlarından biri olarak anılıyor.
Belki de spor tarihinin en hüzünlü gerçeği şudur:
Sohn Kee-chung dünyanın en büyük yarışını kazandı, fakat o gün kendi ülkesini temsil etme hakkını kazanamadı!.
