Arjantin ile İngiltere Neden Ezeli Rakip? İki Asrı Aşan Bir Rekabetin Hikayesi
Yarın Dünya Kupası yarı finalinde futbol dünyasının en büyük klasiklerinden biri sahne alacak.
Arjantin ile İngiltere bir kez daha karşı karşıya geliyor.
Maç öncesinde taktik analizler, oyuncu performansları, form durumları ve istatistikler üzerine yüzlerce yazı yazılacak, saatlerce yorum yapılacak. Biz ise bu kez biraz farklı bir pencere açalım.
Çünkü Arjantin ile İngiltere arasındaki rekabet hiçbir zaman sadece futboldan ibaret olmadı.
Bu hikaye; Río de la Plata’daki İngiliz işgal girişimlerinden başlayıp Falkland (Malvinas) Savaşı’na, oradan Diego Maradona’nın “Tanrı’nın Eli” golüne ve David Beckham’ın yıllar süren kefaret öyküsüne kadar uzanan, iki asrı aşan bir tarihsel hafızanın ürünü.
Her Şey Futboldan Çok Önce Başladı
İki ülke arasındaki gerilimin kökleri, futbolun henüz icat edilmediği yıllara kadar uzanıyor.
1806 ve 1807 yıllarında Britanya İmparatorluğu, o dönem İspanyol İmparatorluğu’na bağlı olan Río de la Plata Genel Valiliği’ni işgal etmeye çalıştı. O tarihte ortada bağımsız bir Arjantin devleti henüz yoktu. Bugünkü Buenos Aires ve Montevideo’yu kapsayan bölgedeki yerel milisler ile halkın direnişi sonucunda İngiliz birlikleri geri püskürtüldü.
Tarihçiler, bu direnişin daha sonra başlayacak Arjantin bağımsızlık hareketinin oluşmasında önemli bir psikolojik eşik olduğunu kabul ediyor.
Ancak bugünkü futbol rekabetini şekillendiren esas kırılma noktası bundan yaklaşık 175 yıl sonra yaşanacaktı.
Falkland (Malvinas): Açılan Derin Yara
1982…
Arjantin askeri cuntası ile İngiltere arasında Güney Atlantik’teki Falkland Adaları (Arjantin’in kullandığı adla Malvinas) nedeniyle savaş çıktı.
74 gün süren çatışmalarda 649 Arjantinli ve 255 İngiliz asker hayatını kaybetti.
İngiltere savaşı kazandı. Arjantin ise yalnızca askeri bir yenilgi değil, derin bir ulusal travma yaşadı.
İki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler yıllarca normalleşemedi ve futbol artık sadece futbol olmaktan çıktı.
Azteca’da Yazılan Rövanş
1986 Dünya Kupası…
Falkland Savaşı’nın üzerinden yalnızca dört yıl geçmişti.
Acılar ve nefret hala çok tazeydi. Meksika’daki Azteca Stadyumu’nda oynanan çeyrek final, Arjantinliler için sıradan bir futbol maçı değildi.
Rakip, savaşta kendilerini mağlup eden ülkeydi. 51. dakikada Diego Armando Maradona ile Peter Shilton aynı topa yükseldi. Maradona yumruğunu kullanarak topu ağlara gönderdi (ana resimdeki).
Tunuslu hakem Ali Bennaceur pozisyonu göremedi. Maçtan sonra Maradona golü, “Biraz Maradona’nın kafası, biraz da Tanrı’nın eli.” sözleriyle tarihe geçirecekti.
Milyonlarca insan için bu, İngiltere’den alınmış sembolik bir rövanştı.
Maradona’nın yıllar sonra söylediği şu sözler ise maçın Arjantin toplumundaki anlamını özetliyordu: “O gün sadece bir futbol maçı kazanmadık. Malvinas’ta çocuklarımızı öldüren ülkeyi yendik.”
Beckham’ın Günah Keçisi Olduğu Gece
İki takım, 1986’dan sonra ilk kez 1998 Fransa Dünya Kupası Son 16 Turu’nda karşılaştı.
Saint-Étienne’deki mücadele tam anlamıyla bir futbol klasiğiydi.
Michael Owen’ın unutulmaz golü… Javier Zanetti’nin zekice kullanılan frikik organizasyonu…
Ve ardından David Beckham… Genç İngiliz yıldız, Diego Simeone’ye yerdeyken yaptığı hareket nedeniyle kırmızı kart gördü.
10 kişi kalan İngiltere maçı penaltılara taşımayı başardı ancak Arjantin, Carlos Roa’nın kurtarışları sayesinde seriyi 4-3 kazanarak çeyrek finale yükseldi.
İngiltere’de ise bütün oklar Beckham’a çevrildi. Genç yıldız aylarca ülkenin en çok eleştirilen ismi oldu, adeta liçc edildi!.
Dört Yıl Sonra Gelen Kefaret
Kader iki ezeli rakibi bu kez 2002 Dünya Kupası’nın “Ölüm Grubu”nda karşı karşıya getirdi.
Yer Japonya’nın Sapporo kentiydi. Bu kez hikayenin başrolünde yine David Beckham vardı.
41. dakikada kazanılan penaltıda topun başına geçen İngiliz kaptan hata yapmadı.
Golünü attı. İngiltere maçı 1-0 kazandı.
Beckham, dört yıl önce yaşadığı travmanın ardından ülkesinde yeniden kahraman ilan edildi. Bu mağlubiyet ise Marcelo Bielsa’nın favori gösterilen Arjantin’inin grup aşamasında turnuvaya veda etmesinde belirleyici rol oynadı.
Ve Şimdi…
Arjantin ile İngiltere arasındaki rekabet, istatistiklerle anlatılabilecek sıradan bir futbol hikayesi değil. Bu eşleşmenin arkasında iki yüzyılı aşan tarih, savaşlar, ulusal hafıza, politik gerilimler ve milyonlarca insanın duyguları var.
Yarın sahada yalnızca 22 futbolcu olacak.
Ancak tribünlerde ve ekran başındaki milyonların zihninde; Río de la Plata’nın direnişi, Falkland’ın acıları, Maradona’nın havaya kalkan yumruğu ve Beckham’ın yıllar sonra gelen kefareti de yerini alacak!.
Bakalım bu 220 senelik rekabetin yeni, 6. perdesinde kazanan kim olacak…
