https://abcspor.com/wp-content/uploads/2020/11/ataturk.jpg

MAKÛS

Okunması Gerekenler

MAKÛS

II. İnönü Muharebesi’nin kazanılmasının ardından Mustafa Kemal Paşa (henüz Atatürk soyadını almamıştı) zaferi kazanan İsmet Paşa’ya gönderdiği telgrafta “Siz orada yalnız düşmanı değil, milletin makûs talihini de yendiniz.” diyordu. Karlofça Antlaşması’ndan beri gelen 222 sene boyunca neredeyse zafer kelimesinin sözlük mealini unutmuş olan bir topluma bu kelimeyi hatırlatan bir muvaffakiyet yaşatılıyordu.

Orada, İnönü’de, makûs talihin değişmesi ondan sonra gelecek olan zaferlerin de bir nevi habercisi oluyor ve cumhuriyete giden yol açılıyordu.

II. İnönü Muharebesi’nden tam 68 sene sonra 15 Mart 1989 günü bu sefer Anadolu topraklarında değil ama Anadolu’da olması gerekip de Köln’e taşınan bir zafer daha bir milletin futbolda makûs talihini değiştiriyordu.

Türkiye’de saatler tahmini olarak 22.05-22.10’u gösterdiğinde Tanju Çolak Muhammet’in pası ile savunmanın arkasına sarkıp gole gidecekken Monaco savunmasındaki son adam Amoros tarafından çekilerek düşürülüyor ve Belçikalı hakem Langenhove faule hükmediyordu.

Cevat Prekazi topun başına geçtiğinde nefesler tutuldu diye yazmak isterdim ama diyemiyorum çünkü bir ülkenin nefesi zaten 50 dakikadır tutulu halde idi.

Türk futbolu modern zamanda uluslararası arenada hep başarısızlıklar ile anılan bir yerdeydi. Ülke sathına yayılıp rekabetçi bir yapıya dönüştüğü 1950’li yılların sonundan 1980’lerin ikinci yarısına geldiğimizde tek tük gelen başarılar ancak tarih kitaplarına konu olabiliyor ama sürdürülebilir olması sağlanamıyordu, ta ki Köln’deki GS-Monaco maçının 50.dakikasına kadar…

Bugün 2000 yılındaki UEFA Kupası ve Süper Kupa zaferinden bahsedebiliyorsak; 2002 Dünya Kupası ya da 2008 Avrupa Şampiyonası başarılarını sitayişle anabiliyorsak; kulüplerimiz CL’de zaman zaman da olsa üst turları oynayabiliyorsa filmi gerip sarıp o faul anına gitmek gerekiyor.

Cevat Prekazi topun başına geçtikten sonra neler yaşandığını kendi sözleri ile anlatırken şöyle diyor:
-Muhammet diyor vurabilecek misin buradan?
-Vuracağım ya ne olacak! Vurdum!
-Şansım vardı, kötü vurdum ama gol oldu.
-Eşim bile bugün hala inanamıyor. Ben vurmaya hazırlanırken kendine demiş ki, bu buradan vuracak, manyak mıdır?
-Ne zaman güveniyorsun kendine, olur. Hayatım boyunca vuramayacağım bir daha öyle, garanti…
Son cümle o sezonki yolculuğu anlatan bir kafa yapısını yansıtıyordu. Kendine güvenirsen ve tabi ki çalışırsan, olur, işte o zaman makûs talihi de yenersin, senden sonra gelecek olanların önünü de açarsın. O gün Monaco kurada sana çıktığında 3 farklı mağlubiyeti bile iyi kabul eden kafa yapısının karşısında, biz bu Neuchatel’i 3-0’dan dönüp eledik, Monaco mu, neden olmasın yeter ki inanalım diyen bir insan grubu olmasa biz belki de bugün hala San Marino, Lüksemburg, Malta kıvamında bir futbol ülkesi idik.
Bu durum aynı II. İnönü’de İngiliz destekli Yunan Ordusu’nun büyüklüğüne bakmadan savaşan ve sonunda gelecek olan zafere inanan insanların da bu milletin talihini değiştirip bize bugünkü Türkiye Cumhuriyeti’ni armağan etmesi gibidir.
Peki saat 22.10 civarında Cevat Prekazi topun başına geçtiğinde dakikalardır nefesini tutan Türkiye’de neler oluyordu?
Yeni neslin pek görmediği ve anlatsan bile anlamakta zorluk çekeceği bir durum hasıl oluyordu çünkü tüm ülke, hangi takımı desteklediğine bakmaksızın, bir Türk takımının zafere yürüyüşü için ekran başındaydı. Bu ülkede çocukluğunu, gençliğini ya da hayatının herhangi bir dönemini yaşarken 15 Mart 1989’u tecrübe eden her insanın dakika 50 ile ilgili bir anısı vardır.
Sokağa çıkın o tarihe yaşı yeten insanlara sorun size o an ve o anın 10 saniye sonrası (sevinçten hatırlamayanlar da çoktur) ile ilgili bir hikayesini anlatacaktır. İşte öyle bir andı saat 22.05-22.10 civarı, o gece…

Devamında ne oldu diye soracak olursanız eğer, topun başına geçen Prekazi golü atıyor ve GS bir üst tura yükselip Avrupa’da son dört takım arasına giriyordu. Bu Türk futbolu için ilkti ama son olmayacaktı.

Popüler kültürün en önemli misyoneri olan futbol sayesinde insanlar tek vücut oluyor ve yaratılan sinerji ile güzel bir serüven yaşanıyordu. Bugün vefatının ardından Cevat Prekazi ile ilgili dileklerini yazanların büyük bir çoğunluğu aslında GS taraftarı değilim ama diye başlayan cümleler kurarak övgü dolu sözler sıralıyorlar çünkü o anda yaşananlar bu ülke insanına, çalışarak, inanarak ve güvenerek çizilen bir yol haritasının bir insanı ya da kurumu nereye getirdiğini göstermesi açısından önemli bir mihenk taşı olmuştu.

İşte tüm bunlar geçti gözümün önünden vefat haberini aldığımda…İnsan çocukluğuna üzülüp ağlıyor aslında çocukluğundan bir kahramanın kaybını ilk duyduğunda… O anları birlikte yaşadığın insanların sayısı da eksiliyor ve sonra sana o anı yaşatanlar da birer birer göçüp gidiyorlar ve senin çocukluğun da o gidenlerle beraber gidiyor.
Bu insanlar senin o takımı sevmeni ve hayatının geri kalanında kalbinde taşımanı sağlayan figürler ve bugün, hangi takımın taraftarı olursan ol, çocuğuna ya da torununa bir miras bırakacaksan önce bu insanları anlatarak sözlerine başlaman vefa açısından en önemli düstur olacaktır.

İyi ki o günleri yaşadık, iyi ki Cevat “Vuracağım ya ne olacak” dedi…

Herkese sıhhat, akıl, huzur ve spor dolu günler dilerim…

mail:osman.cetin@abcspor.com

twitter: @msdoc78

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Son Haberler

ARMALARDAKİ ANTİK MİRAS: FUTBOL KULÜPLERİNİN LATİNCE SLOGANLARI VE ANLAMLARI

19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında kurulan pek çok kulüp; okul takımlarından, kilise topluluklarından veya yerel sivil yapılardan...

Benzer Konular