HOŞGELDİN EMRE
Kendi şeyhi, kendi menkıbesi, kendi hakikat anlayışı olan ve kerameti kendinden menkul bir futbol anlayışına sahip üç mezhep var Fenerbahçe camiasında. Üstelik bu üç mezhebin milyonlarca müridi var.
Azizullah, İsmailullah ve Aykutullah.
Bir de Ali Koç Ağa mezhebi var ama şu sıralar inzivadalar. Sezon sonunda yeniden hortlamaları muhtemeldir…
Bu camiaya lisanslı, tescilli mürit, Rabiacı Emre ile bir mürit takviyesi daha yapıldı. Doğru mu? Doğru…
Bir eksik, bir fazla fark etmez artık. Ben bu isme tam da bu noktada sıcak bakıyorum. En azından müridi yok. Müridi olmayan mürit. Müritsiz Mürit.
Bir teknik direktörün arkasında kimlerin durduğundan çok, arkasında kimsenin durmaması da benim için tercih sebebi. Ben bu noktaya geldim. Kendisine görevinde başarılar diliyorum.
Tarihin en iyi Çorumspor maçı için Emre Hoca’nın ilk 11’ine bakalım:
Kanté yedek, İsmail ilk 11’de. Dinlendirme diye yorumladım ama bu maç o maç değil gibi sanki. Aksini düşünmek bile istemiyorum.
Kerem yok, Oğuz var. Lukaku ilk 11’de. Nene yine 11’de yok. Geçen sezonun flaş ismi… Hoca değişiyor, bu adamın kaderi değişmiyor.
Maç karşılıklı ataklarla başladı. İki takımın da etkili gol girişimleri oldu. Orta sahalar dengesiz yakalandı. Her iki takım da gole birer kez yaklaştı ama bir geçiş oyununda Greenwood ceza sahasında füzeyi yolladı ve 12. dakikada Fenerbahçe öne geçti.
Bu gol rakibi biraz demoralize etti. Çıkarken kaptırılan bir topta bu kez İrfan Can ceza sahası dışından füzeyi yolladı ve Fenerbahçe 20 dakikada iki farklı üstünlüğü yakaladı.
Kalan dakikalarda Fenerbahçe akıllı bir oyun ortaya koymaya çalıştı. Defansta gedik vermeyen, topun kıymetini bilen, uzun toplarla boşluk arayan bir taktik… Kısmen başarılı da oldu.
Duran toplar dışında savunmada gedik vermedi ama iki çok önemli kafa vuruşu imkânı verdiğini de söylemeden geçmeyelim. Geriden de istediği gibi çıkamadı. Çıktığında ise orta göbekten atak olgunlaştıramadı. Bu da son 25 dakikayı sıkıcı bir maç haline getirdi.
İsmail-Guendouzi-İrfan orta sahası bana göre ofansif anlamda çok etkisiz kaldı. Evet, İrfan mükemmel bir gol attı ama top dağıtamadı. İsmail pas hataları yaptı ki bu normal; adamın özgüveni kırık. Guendouzi de ona ayak uydurdu.
Aslında Fenerbahçe topu Lukaku ile buluşturduğunda bir şekilde hücumda tutunuyor ama bunu yeterince yapamıyor. Oppong kusursuza yakın bir 45 dakika oynamış olsa da Fenerbahçe geriden çıkarken Aké’yi arıyor.
Yine de Fenerbahçelilerin kafası rahat bir ilk yarı izlediklerini söylemek mümkün.
İkinci 45 dakika Çorum ataklarıyla başladı. Sahnede bu kez Ederson vardı. Fenerbahçe orta sahasının Çorum orta sahasına karşılık vermekte güçlük çektiğini fark eden Emre Belözoğlu, 55’te hamle hazırlığındayken kontrada İrfan Can harika bir gol atarak maça noktayı koydu.
Havlu atan Çorum’a karşı Greenwood dörtledi, Oğuz da beşledi.
Emre Hoca’nın 55. dakikadaki hamlesi gözümden kaçmadı.
Maçın kahramanı İrfan’ın üçüncü golü attığı anda kenarda bekleyen Kanté vardı. Emre değişiklikten vazgeçmedi. Birebir benzer bir durum Greenwood’un gol sevincini yaşayamadan kenara alınmasında da yaşandı.
Atılan goller Emre’nin planına tesir etmedi. Kanté’nin de yedek başladığını düşünürsek takım oyununun oyuncu egosunun önüne geçtiğini ve bunun bir Emre Belözoğlu stratejisi olduğunu söyleyebiliriz. Tüm değişiklik haklarını kullanması da dikkatlerden kaçmadı.
Emre Belözoğlu ile Fenerbahçe yeni bir kimliğe bürünecek gibi görünüyor. İyi bir başlangıç yaptı ama daha dişli rakiplere karşı bu orta saha ne yapar sorusu akıllarda kaldı. Belki de Kanté’nin yokluğundan kaynaklandı. Bunu ilerleyen haftalarda göreceğiz.
Şu bir gerçek ki Fenerbahçe hazırlık kampını boş geçmiş. Emre’nin de zamana ihtiyacı var ama Fenerbahçe’nin hiç zamanı yok.
Yine de hoş geldin Emre!
mail: bruno.monte@abcspor.com
twitter: @BrunoMonte1907
