1974 FIFA Dünya Kupası Hollanda finali öncesinde, ev sahibi Batı Almanya milli futbol oyuncularının milli marş sırasında dudaklarını kıpırdatmaması tüm dünyada ilgi çekmişti. Almanlar nedenini çeyrek asır öncesinden biliyordu ama belki de dünyanın kalanı o günden sonra öğrendi işin detaylarını!.
Aslında benzer görüntüler daha önceki turnuvalarda da vardı. Ancak 1970’lerle birlikte televizyon yayıncılığının küreselleşmesi ve renkli yayınların yaygınlaşması, bu tür detayların dünya çapında milyonlarca kişi tarafından fark edilmesine yol açtı.
** 1974, Türkiye’de de televizyondan canlı yayınlanan ilk Dünya Kupası olma özelliğini taşır.
Toni Schumacher’in belki de ülkemize gelmesini sağlayan “meşhur kitabında da bahsettiği gibi” o zamanlar milli marş okumak gurur değil, utanılacak bir hadiseydi.
1987 yılında yayınladığı “Anpfiff” (Başlama Vuruşu) adlı kitabında Alman Milli Takımı’ndaki takım arkadaşlarının doping kullandığını ve disiplinsiz davranışlarını ifşa etmesi üzerine Almanya’da ağır eleştirilere maruz kaldı. Bu itiraflar sonucu milli takımdan kesildi ve kulübü FC Köln’den gönderilerek Alman futbolundan adeta aforoz edildi.
Marşın giriş kısmında yer alan “Deutschland Uber Alles” yani “Almanya her şeyin üstünde” deyişi Nazilerle bağdaştığı için, 2. Dünya Savaşı sonrası Almanları bunu ırkçı görüyor. Ancak bu marşın çıkışının Hitler ile bir alakası yok, şiirin yazıldığı tarih; 1841 yani 19. yüzyıl!
Ve başlangıçta Alman birliğini savunan bir çağrıydı. August Heinrich Hoffmann von Fallersleben imzalı güftenin bestesi de Joseph Haydn’a ait (1796/97).
Yine de genç nesil için belki çok birşey ifade etmeyebilir ama “Deutschland uber alles” Almanya’da Nazilerle bağdaştırıldığı için tabudur. Hitler’in birçok ülkede yasaklı olan kitabı “mein kampf”ta da defalarca tekrarlanmış bir söylemdir.
Bir diğer detay da, marşın 1950’lerde değiştirildiği yanılgısı… Hayır! sadece Naziler zamanında şiirin ilk iki kıtası kullanılıyordu, savaştan sonra üçüncü kıtası kullanılmaya başlandı. Müzik ise hep aynı kaldı.
Yani işin özü; Nazilerin bu ifadeyi milliyetçilik ve üstünlük iddiasıyla kötüye kullanması nedeniyle okunmaz. Savaş sonrası Almanya, faşist geçmişi reddederek sadece barış ve birlik temalı üçüncü kıtayı resmi marş olarak kabul etmiştir (1991).
1990’da Almanya’nın yeniden birleşmesinden birkaç ay sonra Federal Cumhurbaşkanı Richard von Weizsäcker ve Federal Şansölye Helmut Kohl 1991 yılında açık bir şekilde yalnızca üçüncü kıtanın milli marş olmasına karar verdi.
Kısaca; “Almanya Şarkısı” güftesinin sadece ilk üç kıtasından oluşan milli marş, günümüzde sadece 3. kıta olan “Einigkeit und Recht und Freiheit” (Birlik, hak ve özgürlük) olarak okunmakta…
