Varoluş felsefesi dendiğinde, akla gelen en önemli isimlerden Albert Camus’un bir zamanlar futbolcu olduğu pek bilinmez.
Bir dönem Cezayir’de kaleci olarak futbol yaşantısı süren Camus, futbolu verem hastalığına yakalanması nedeniyle bırakmak zorunda kalmış, bu spora olan ilgisini ise seyirci olarak devam ettirmişti.
Cezayir, Racing Üniversitesi (RUA) genç takımında, anlatılanlara göre oldukça da istikbal vadeden bir kaleciydi ama tüberküloz tehsisi, kariyerine genç yaşta nokta koymasına neden olmuştu.
Paris Racing Club taraftarıydı, bunun nedeni de, oynadığı tek takımla renklerinin aynı olması idi (mavi-beyaz).
Hatta Camus bir röportajda “futbol mu yoksa edebiyat ya da tiyatro mu? “sorusuna; ‘tercihim tabii ki her zaman futbol, dünyaya bir daha gelsem yazar olmak yerine futbolcu olmayı seçerdim’ diye cevap vermişti.
Camus “Ahlak ve insanin yükümlülükleri hakkında güvenebileceğim ne biliyorsam onu futbola borçluyum” demiş, felsefe anlayışının temelinde absürtluk ve uyumsuzluk kavramları olan filozof, kalecilik tecrübesinden yola çıkarak; “futbolda top asla beklediğimiz yere gitmez tıpkı hayatın karşımıza çıkardıkları gibi” diye tarihe geçen sözün de sahibiydi.
Bugün, 4 Ocak 1960’da hayata gözlerini yuman büyük filozofun ölümü üstünden tam 60 sene geçti diyerek de yazıyı bitirelim.
