“Milli takımların renkleriyle, aidiyetleriyle mühürlenmiş lakapları ezberimizdedir: Selecao, La Albiceleste, Gli Azzurri, Die Mannschaft, Oranje, Les Bleus. vs vs.. Bir çırpıda sıraladığımız bu devasa isimlerin ötesinde; ya futbol haritasının kıyısında köşesinde kalmış ülkelerin, hikayesi yarım bırakılmış o sessiz lakapları?
Ama hikaye burada bitmiyor. Belçika’yı Kırmızı Şeytanlar yapan hırs, Şili’nin rengini veren La Roja veya Avustralya’nın futbolla kanguruyu harmanlayan eğlenceli Socceroos’u da bu ezberin bir parçası.
Dahası da var: Güney Kore’nin ruhunu taşıyan Taegeuk Warriors, Cezayir’in bozkırlarından kopup gelen Les Fennecs ve Fildişi Sahili’nin ormanlarını sahaya taşıyan Les Éléphants… Her biri kendi coğrafyasının mitolojisini yeşil sahalara indirir.
Hırvatistan’ın Vatreni (Alev Almışlar) unvanı, Balkanlar’ın o meydan okuyan karakterini kırmızı-beyaz damalı formalarla harmanlarken; İsveç’in Blågult (Mavi-Sarı) tanımı İskandinav disiplininin sahaya yansıyan minimalist özetidir.
Sırbistan armasındaki çift başlı kartaldan beslenen Orlovi (Kartallar) ile Polonya bayrağının asil renklerini sırtında taşıyan Biało-czerwoni (Beyaz-Kırmızılar), tarihin acı ve zafer virajlarından geçip sahalarda var olan köklü gelenekler olarak bayrağı devralır.
Futbol haritasının tenhalarında saklı daha nice hikaye ve lakap var; ancak sandığımızı bugünlük burada noktalayalım. Başka bir gün, yeşil sahaların yeni hikayelerinde buluşmak üzere!
