Ve Knicks 53 sene sonra şampiyon!.
Kupayı yarım asır sonra New York’a getiren Knicks, neleri doğru yaptı, nasıl şampiyon oldu, kısa kısa maddelerle anlatmaya çalışacağız.
Çok dengeli bir “iki yönlü takım” oldular
Knicks bu sezon sadece hücumla değil, elit savunma + verimli hücum dengesiyle kazandı.
Özellikle gerçek er meydanı olan play-off’larda bu denge çok daha fazla önem kazanıyor.
Bu kombinasyon NBA’de en değerli yapı denebilir;
1 ana oyuncu + all around pivot + 3-and-D kanat grubu…
Jalen Brunson liderliği (en kritik faktör)
Jalen Brunson bu takımın “kapanış oyuncusu” oldu:
Zor anlarda topu kullandı
Playoff clutch performanslarıyla maç kapattı
Özellikle serilerin son maçlarında skoru taşıdı.
Son çeyrekte kazanılan hemen her play-off maçında adeta Jordan’a bağlayan guard, Dallas’tan alındığında bu kadar nokta vuruşu bir hamle olacağını, Knicks kurmayları bile beklemiyordu belki de…
Yani 2022 yazında otoritelerce abartılı bulunan bir kontratla gelmiş de olsa, o rakamın hakkını fazlasıyla vermiş oldu.
Karl-Anthony Towns + iç-dış denge
Karl-Anthony Towns ile:
İçeriden spacing açıldı
Pick-and-pop tehdidi oluştu
Rakip savunmalar “çökme” yapamadı
Bu, Brunson’un oyununu da kolaylaştırdı. O yayın gerisinde beklediğinde, çok yüzdeli bir dış şutu da olduğu için, rakip uzunlar onla çıkmak zorunda kaldı ve JB’nin alameti farikası olan potaya kadar giden deliciliği nirvana yaptı!.
Radikal bir kararla kariyerinin en iyi dönemini geçiren Julius Randle’i Timberwolves’a gönderip Karl-Anthony Towns’i takıma katarak, gelinen nokta bakınca; burada da çok doğru bir hamle yapmış oldular.
Savunma çekirdeği: OG + Bridges + Hart
Bu üçlü;
Rakip yıldızları yavaşlattı
Kanat savunmasını elit seviyeye çıkardı
Playofflarda tempo kontrolü sağladı
Bu 3 işi de kağıt üstünde birer süper yıldız değiller belki ama, adeta bir Jordan yanındaki Scottie Pippen etkisi yarattılar parkede.
Özellikle daha önce hiç All-Star seçilmemiş, Nets’te ana skorer olarak fena değildi ama büyük bir yıldız statüsünde olmayan Bridges için bu denli büyük bir bedel ödenmesi de bugün bakınca, çok doğru bir karar.
Mike Brown sistemi (Thibs sonrası yükseliş)
Koç Mike Brown ile:
Daha modern hücum (daha fazla spaçing)
Daha esnek rotasyon
Daha az “tek plan” bağımlılığı
Bu değişim, önceki yıllardaki tıkanmaları azalttı. Oyuncuların dakiklarini o kadar iyi ayarladı ki, belki de hepsinden maksimum randıman almayı başardı.
Playoff dominasyonu (asıl fark burada)
2026 playofflarında Knicks:
Doğu’yu çok rahat geçti
Final yolunda çok az maç kaybetti
Finalde San Antonio’yu seri halinde yendi
Özet: zor serilerde bile kontrolü kaybetmediler.
Tabii ki bunda, üst üste 3 turda da, önceki turu 4-3 yani 7 maçlık serilerle, yıpranmış şekilde çıkan rakiplerin karşısında da oldukça güçlü ve diri kalmaları da önemli.
Ve 2.turda Celtics yerine 76’ers, sonrasında Pistons yerine Cavs gelmesi de, görece kendilerine daha ters gelebilecek iki rakipten kurtulmaları anlamına geliyordu. Hatta bu sekansa (otoritelere göre sezon öncesi-içi ve play-offlarda başlarken en büyü favori) Thunder yerine Spurs’ un gelmesini de ekleyebiliriz.
Kısaca “ne doğru yaptılar?”
Savunmayı elit seviyeye çıkardılar
Brunson’u gerçek “1 numara lider” yaptılar
Towns ile hücum spacing’i açtılar
Kanat savunmasını ligin en iyilerinden yaptılar
Koç değişimiyle sistemi modernleştirdiler
Final serisine de kısaca değinirsek;
Wemby’yi savunmada önde alıp, hücumda da dışarı çekmeleri, hem Spurs’un pota altı dominasyonu azalttı hem de Bruson’un delişlerini arttırdı.
Ana rotasyonun diğer dişlilerinin de topu getiren Spurs guardlarının ilk adımı etkili atmasını engellemek için onları yaptıkları tam saha baskısı da olağanakışlarını sekteye uğratırken, adeta ofansif geometrilerini bozdu.
Mitchell Robinson ve Laundry Shamet gibi x faktörler de sahada oldukları hemen her dakika oldukça fayda sağladılar diye belirtelim.
Tabii ki biraz da şans olacak. Özellikle serinin 4.maçında 29 sayıdan geri gelip, son nefeste 1 sayı farkla (107-106) kazandıklarında, seri 2-2 yerine 3-1 olmuş ve bir anlamda şampiyonluğun yolu sonuna kadar açılmıştı. Serinin 2. maçını da 1 sayı farkla (105-104) aldılar diye ekleyelim.
Bu Knicks şampiyonluğu sürdürülebilir mi, yoksa 1 sezonluk zirve mi?”
İşte orası biraz zor. NBA son 8 senede 8 farklı şampiyon çıkarttı ama bundan da önemlisi; çok iyi bir ilk 5’e sahip de olsalar, derinlik için aynı şeyleri söylemek kolay değil. Olası bir kilit oyuncudaki sakatlık, herşeyi ters düz edebilir ve her zaman, her oyuncudan maksimum randıman alamazsınız.
Onun için hem ana kadroyu koruyup hem de en az 1-2 tane ana rotasyona doğru isimler eklemeleri gerekiyor. Bu takviyeler olsa bile kimse Jordanlı Bulls ya da Kobe-Shaqli bir Lakers veya Curryli bir Warriors domisnayonu beklemesin demek hiç de abartı olmaz!.
Sonuçta normal sezonda tozu dumana katıp, lider çıkmadılar. Konferansı 3. sırada bitirmişlerdi ve asıl deparı, play-off’ta yani olması gereken yerde, son düzlükte attılar (16-3 muazzam bir galibiyet oranı).
Kısaca bu sezon, play-off kağıt üstünde ne düşündülerse hepsi fazlasıyla gerçekleşti. Bu takım ilk 5í ile çok iyi kurulmuş bir şampiyonluk çekirdeği ama, her zaman herşey bu kadar denk gelmez!.
