Dünya üzerindeki 1000’e yakın spor dalı içinde fazlasıyla tehlikeli olanları da var.
Mesela, özellikle erken dönemlerdeki (bugüne göre çok daha korumasız) MMA maçları, eldivensiz, kafa atışı serbest, nakavt olmadan maçların bitmediği, aşırı kanlı ve sert Myanmar Boksu (Lethwei), spor sayılır mı o da ayrı bir yazı konusu ama etik olarak ve kontrolsüzlük bağlamında Boğa güreşi ilk aklımıza gelenler..
Bugünkü yazımız da en az bunlar kadar, hatta belki çok daha tehlikeli olan bir spor; Isle of Man TT (motosiklet yarışı).
Bazı sporlar hız, bazıları cesaret ister, ama Isle of Man TT (Tourist Trophy) ise ikisini de fazlasıyla kapsar dersek abartmış olmayız!..
Hatta çoğu insana göre bu yarış, “spor ile ölüm arasındaki çizginin en ince olduğu” yerdir.
1907’den bu yana İngiltere ile İrlanda arasındaki Man Adası’nda düzenlenen efsanevi bir motosiklet yarışıdır. Yarışın en çarpıcı yönü, özel bir pistte değil, halka açık dar köy yollarında yapılmasıdır. Duvarlar, evler, ağaçlar, elektrik direkleri… Hepsi pistin bir parçasıdır.
Ortalama hızlar 200 km/s’i maksimum hız 350’leri aşar, güvenlik kaçış alanları yoktur, ve en ufak hata ölümle sonuçlanabilir. Pistin uzunluğu yaklaşık 60 km. Yarışçılar, pisti aylar öncesinde gelip ezberlese de, neredeyse doğaçlama refleksle sürer. Birbirinden tehlikeli her virajı metre metre ezbere bilmek zorundadırlar, ama yine de yarış içinde 1 saniye bile düşünmeye zaman yoktur.
Yarış haftasında Man Adası adeta başka bir yere dönüşür. Günlük hayat durur, yollar saatlerce kapatılır, okullar ve işler yarış takvimine göre ayarlanır. Ada halkı için TT bir spor değil, yaşamın bir parçası, asırlık ritüeldir.
En büyük rakibi hız değil zihin olduğu bu yarışlarda, korku kontrol altına alınamazsa yarış bitmeden biter.
Bu vahşi, benzersiz yarışın tarihi boyunca 250’den fazla sürücü hayatını kaybetmiştir. Buna rağmen yarış her yıl düzenlenmeye devam eder. Çünkü bu yarış, yalnızca bir spor değil, bir meydan okumadır.
Bir cümleyle özetlemek gerekirse; “Kazanmak için değil, hayatta kalmak için sürersin.”
TT’ye katılan sürücüler sıradan yarışçılar değildir, ölüm riskini bilerek kabul ederler.
100 yılı aşan köklü gelenek, saf motor sporları ruhu, ticari şovdan uzak, “ham” yarış anlayışıdır!..
Kısaca TT her şeyiyle organik bir yarış yani tamamen gerçektir.
İşte bu yüzden de motor sporlarının en saf ve en acımasız hali olarak anılır.
Hız; burada bir eğlence değil bir risk, hatta risk bir eğlencedir.
