Avrupa kayak pistleri özelinde Streif-Kitzbühel (Avusturya), Stelvio-Bormio (İtalya) ve Lauberhorn-Wengen (İsviçre) en acımasız parkurların başında gelir ama Cortina’yı da yabana atmamak lazım!..
İşte sizlere 3 haftaya kadar başlayacak Kış Olimpiyatları’nın tarihi pisti Cortina hakkında kısa kısa bilgiler;
Cortina d’Ampezzo, kış sporları dünyasında “klasik” olarak kabul edilen merkezlerden biri… 1956 Kış Olimpiyatları’na da ev sahipliği yapmıştı.
Cortina d’Ampezzo pistleri, özellikle Olympia delle Tofane gibi klasik parkurlar hız ve teknik açıdan kayıcılar arasında çok seviliyor. Alp disiplininde de Dünya Kupası’nın en ikonik duraklarından biri.
Birçok sporcu için “kariyer tanımlayan” zaferlerin yaşandığı yer olan Cortina, İtalya için de sembolik bir değere sahip.
İtalya’nın alp kayağındaki vitrini olan ev sahibi sporcular için psikolojik ve seyirci avantajı olsa da, bakalım bunu podyum hatta altına çevirebilecekler mi ? Tabii ki bunun baskısı ile daha da agresifleşip, favori girip yarış dışı kalan da çok kayakçıya denk geldik bu pistin geçmiş tarihinde…
Seyirci yarışların futbol-basketbol maçı gibi içindedir. Cortina pistleri seyirciye de çok yakın olduğu için, özellikle dar geçitlerde bir anda yükselen gürültü, konsantrasyonu bozabilir.
“Gerçek alp kayağı” yani hız + teknik + cesareti aynı anda gerektiren pist olarak tanımlanan Cortina’nın Tofana Schuss, Vertigine, Lino Lacedelli, Labirinti de önemli pistleri, ama en ünlüsü Olympia delle Tofane.
Downhill ve Süper-G yarışları burada yapılır.
Çok dik başlangıç, yüksek hızlara izin veren orta bölüm ve teknik, dar finiş kombinasyonu vardır.
Hata affetmez çünkü yüksek hız, yüksek risk getirir.
Ortalama hızlar çok yüksek olduğundan, küçük bir denge hatası bile büyük zaman kaybı ya da yarış dışı kalmak demektir.
Bu yüzden de saf teknikten çok tam paket, All Around sporcular (güç+denge+deneyim) daha başarılı olur.
Pist “okuması” çok önemlidir. Cortina’da daha önce yarış kazanmış veya podyum görmüş sporcular her zaman 1 adım önde sayılır.
Doğal koşullara geçersek;
Genelde güneşli ama değişken bir hava olur.
Kar yapısı saat içinde değişebilir. Onun için de adaptasyon yeteneği kritik önem taşır.
Sabah sert ve buzlu, öğleden sonra ise yumuşayan ve tutuşu değişen kar olur
Yani erken start alan sporcular genelde daha avantajlı olurlar. Start numarasının bazı yıllar madalya kadar belirleyici olduğu turnuvalar çok gördük bu pistlerde..
Pistler %100 doğal olmadığından alt kısımlarda yoğun yapay kar, üst kısımlarda doğal kar vardır. Bu geçiş noktaları kayakların ayarını, sporcuların denge alışkanlığını ciddi şekilde etkiler. Onun içindir ki burada daha önce yarışmış olmak ilk kez yer alacaklara göre büyük tecrübedir, avantaj sağlar.
Normalde çoğu pistte çizgi ezberlenir, Cortina’da ise her yarışta farklı çizgi kazanır çünkü rüzgar ve ışık açıları görüşü değiştirir. Bu yüzden de video analizleri tabii ki çok önemli ama en az bir o kadar da önemli olan hissiyattır.
Aynı pistte üst bölüm rüzgarsız, orta bölüm yan rüzgarlı, finiş ise sessiz olabilir. Bu öngörülemez random sürprizler, özellikle downhill’de dengeyi epeyce bozar.
Bu pistler en çok; Downhill / Super-G uzmanları, güçlü bacak yapısı olanlar, yüksek hızda karar verebilenler, baskı altında yarışmayı sevenlere yarar.
Kısaca fizikselden çok mental pist tanımı çok daha doğru. Çünkü sadece bacak gücü şart ama yetmez, startta korkuyu bastırabilen, ilk dik bölümde frene dokunmayan sporcular avantaj sağlar.
Onun içindir ki; Cortina tüm otoriteler ve sporcularca “Cesaret testi” diye de anılır!..
Ve eklemezsek olmaz. Yarışlar aynı zamanda Milano’da da yapılacağı için; Milano & Cortina kesinlikle aynı ruh değildir.
Milano, şehir içi, modern, yapay tesisler, Cortina ise daha çok doğa, tarih, risk.
Yani aynı Olimpiyat içinde sporcular (sıcak sauna-soğuk duş misali) birbirinden çok farklı iki pistte, iki farklı psikolojiye girmek zorundadırlar.
