Wrigley Field – Sarmaşık kaplı dış saha duvarları
Beyzboldaki en tanınmış görüntülerden birine sahip olan, MLB takımlarından Chicago Cubs’ın iç saha maçlarına ev sahipliği yapan tarihi stadyum, Illinois eyaletine bağlı Chicago şehrinin kuzey bölgesinde yer alır.
Duvarlar canlı sarmaşıklarla kaplıdır. Bu özellik, asırlık stadyum Wrigley Field’ın en ayırt edici unsurlarından biridir.
Dış saha duvarları 1937’de sarmaşıklarla kaplandı.
Günümüzde iki farklı bitki türü kullanılıyor: İngiliz sarmaşığı ve Boston sarmaşığı.
Top sarmaşığın içine girip kaybolursa oyun kuralları gereği “ground-rule double” verilir; yani vurucu otomatik olarak ikinci kaleye yerleşir.
Kışın yapraklar dökülür ve duvarlar kahverengi görünür; yazın ise tamamen yeşile bürünür.
Duvarlar sert tuğla ve çelikten oluşur, sarmaşıklar ise yalnızca üzerini kaplar. Bu yüzden oyuncular duvara çarptığında yine ciddi darbeler alabilir.
İlginç olan, Fenway’deki Green Monster oyunu fiziksel olarak etkilerken (yüksek duvar nedeniyle topun sekmesi gibi), Wrigley’nin sarmaşıkları da topun kaybolabilmesi nedeniyle oyunun kurallarını etkileyen nadir stadyum özelliklerinden biridir!.
Görüntü olarak ise beyzbolda muhtemelen Green Monster kadar tanınan tek saha özelliği bu sarmaşık duvarlardır. Televizyonda birkaç saniyelik bir görüntü bile çoğu taraftara hemen Wrigley Field’ı hatırlatır.
Beyzbolda “kurala yazılmış bitki”
Sarmaşıklara özel yerel saha kuralları vardır. Bir topun sarmaşığın içinde kaybolması durumunda ne olacağı önceden belirlenmiştir. Profesyonel sporda bitkiler için özel kural bulunan çok az örnek vardır.
Bu yüzden Wrigley’nin sarmaşıkları sadece dekoratif bir unsur değil; hem oyunun kurallarını etkileyen hem de stadyumun kimliğinin ayrılmaz bir parçası olan canlı bir saha özelliğidir.
Kuşlar ve küçük hayvanlar için yaşam alanı oluşturuyorlar
Yıllar boyunca sarmaşıkların içinde kuş yuvaları ve çeşitli küçük canlılar görüldü. Bu, büyük profesyonel spor stadyumlarında oldukça sıra dışı bir durumdur.
Başlangıçta dekorasyon amacıyla ekildiler
1937’de stadyum sahibi Philip K. Wrigley, dış saha duvarlarını daha estetik göstermek için sarmaşık diktirdi. Amaç oyunu değiştirmek değil, stadyumu güzelleştirmekti.
Sadece Buraya Özel
Fenway Park’ın Yeşil Canavarı, Yankee Stadium’ın Monument Park’ı ya da Oracle Park’ın McCovey Cove’u… Beyzbolun efsanevi sahaları sayısız simgeye ev sahipliği yapıyor. Ancak Wrigley Field’ın sarmaşıkları bunların arasında farklı bir yerde duruyor. Çünkü onlar betonun, çeliğin ve skor tabelalarının arasında yaşamaya devam eden canlı bir miras!.
Her ilkbaharda yeniden yeşeren, her sonbaharda renk değiştiren bu duvarlar yalnızca onlarca yıllık maçlara tanıklık etmedi; aynı zamanda beyzbolun romantik ruhunu da korudu. Belki de bu yüzden Wrigley Field’a bakanlar sadece bir stadyum görmüyor; zamanın yavaş aktığı, geçmişin hala nefes aldığı bir beyzbol mabedi görüyor diyebiliriz.
