SANAYİNİN GÖLGESİNDE BİR BASK MİTİ: SESTAO RIVER
Nervión Nehri’nin sol kıyısında, demir çelik fabrikalarının yüksek fırınlarından çıkan dumanların gökyüzünü kapladığı bir işçi kasabası yükselir: Sestao!
İspanyol futbolunun elit vitrininde Athletic Club veya Real Sociedad kadar sık görünmese de, Bask futbolunun en karakterli, en sert ve en hikayesi bol kulüplerinden biri burada doğmuştur.
İşte popüler kültürün gözden kaçırdığı, yeşil-siyahlı (Verdinegros) formanın arkasında saklı kalan bilinmeyenler:
LAKABIN ARKASINDAKİ ARJANTİN MİSTİĞİ
Kulübün resmi adı bugün Sestao River Club olsa da bu bir tesadüf değildir. 1954 yılında, o dönemki adıyla Sestao Sport Club, gösterdiği muazzam performansla Segunda División’a yükselir.
Tam da bu dönemde Arjantin devi River Plate, Avrupa turnesine çıkmış ve sergilediği göz alıcı futbolla kıtayı büyülemiştir. Sestao’nun tavizsiz, tempolu ve coşkulu oyununu Arjantin devine benzeten işçi sınıfı taraftarlar, takımlarına “River” diye tezahürat yapmaya başlar.
Zamanla bu sempati o kadar derinleşir ki, 1996’daki mali çöküşün ardından kulüp yeniden kurulduğunda “River” kelimesi resmi kimliğe kazınır.
İSPANYOL FUTBOLUNUN DEVLERİNİ YETİŞTİREN “LABORATUVAR”
80’li yılların sonu ve 90’ların başında Sestao, La Liga’ya yükselmenin eşiğinden defalarca dönen amansız bir takımdı. Ancak kulübün asıl mirası, İspanyol futbolunun efsanevi isimlerinin yolunun Las Llanas Stadyumu’ndan geçmiş olmasıdır.
Ernesto Valverde: “Txingurri” (Karınca) lakaplı teknik adam, oyunculuk kariyerinin en olgun ve sert dönemlerini Sestao formasıyla geçirdi.
Javier Irureta: Deportivo de La Coruña ile efsanevi La Liga şampiyonluğunu kazanmadan önce, Sestao’yu La Liga’nın kapısına kadar getiren (1987) efsanevi teknik direktördü.
José Luis Mendilibar: Bask ekolünün pragmatik ve dikine oyun anlayışını benimseyen tecrübeli hoca, Sestao geleneğinin modern temsilcilerindendir.
ALTOS HORNOS VE BİR KULÜBÜN YIKILIŞI
Sestao futbolu, kasabanın dev çelik fabrikası Altos Hornos de Vizcaya ile etle tırnak gibiydi. Tribünleri dolduran binlerce maden ve demir işçisi, haftalık mesainin stresini Las Llanas’ta atıyordu (8.900 kapasiteli).
1990’ların ortasında ağır sanayinin krize girmesi ve Altos Hornos fabrikasının kapanması, sadece kasabanın ekonomisini değil, kulübün de belini büktü. Belediyenin ve yerel sponsorların desteği kesilince biriken borçlar ödenemedi ve 80 yıllık Sestao Sport Club 1996’da feshedildi!.
Ancak taraftarlar aynı yaz kulübü küllerinden “Sestao River Club” adıyla yeniden kurdu.
LAS LLANAS: AÇIK HAVA SANAYİ MÜZESİ
1923 yılında açılan Campo Municipal de las Llanas, İspanya’nın hala kullanımda olan en eski stadyumlarından biridir. Sanayi mimarisinin tam ortasında yer alan stat, modern futbolun steril ve plastik stadyumlarına tam bir tezat oluşturur.
Tribünlerinde esen rüzgâr, hala eski demir döküm fabrikalarının ve paslı tersanelerin kokusunu taşır.
Özetle; işçi sınıfı kimliği ve fiziki, sert futbol kültüründe Sestao River, endüstriyel futbolun parıltılı ışıklarından uzak; madencilerin, fabrika işçilerinin ve asla pes etmeyen bir Bask kasabasının futbol arenasındaki direniş sembolüdür!.
