Sezon başında hemen herkes iyi bir kadro kurdukları konusunda hemfikirdi ama şampiyonluk?
Doğu’daki tam gaz baskın sezon sonu koşusu, Knicks’i 53 sene sonra ilk şampiyonluğunu kazanacak pozisyona soktu ki, NBA finaline 1 seri harici (Hawks), sonraki iki seriyi 4 maçlık kısa sekanslarla süpürerek gelen Knicks’in, çok daha darbeli maçlarda buraya çıkan Spurs önünde şansı bence beklenenden çok daha yüksek!.
En son 1973 yılında Los Angeles Lakers’i final serisinde 4-1 yenerek kazanmışlardı, hatta 21.yüzyıldaki ilk finalleri olacak (en son 1999) diye belirtelim.
11 maçlık galibiyet serisi ile buraya geldiler ki, 23 Nisan’da Atlanta’ya karşı oynadığı ilk turun 3. maçından bu yana yenilmediler!.
Seriler boyunca maç başına ortalama 23,7 sayı farkla rakiplerini adeta ezerek mağlup ettiler ve bu 11 galibiyetten 10’u çift haneli, 4 tanesi de +30 rakamlarla elde edildi (play-off için muazzam bir istastistik)
** Tabii ki buradaki en kritik noktalar;
Herkes kendi evinde kazanırsa şampiyon Spurs olacak yani Knicks’in tarihi MSG’da maç vermese bile, Frost Bank Center’da en az 1 kez servis kırması şart!
Jalen Brunson gibi ele avuca sığmaz, hele de maç sonlarını uzaylıya bağlayıp oynayan bir Clutch yıldızları var ama Spurs savunması da eledikleri rakiplerinden çok daha iyi.
Savunma kimlikleri Spurs kadar olmasa da; sertlik, yarı saha savunması, fiziksel üstünlük anlamında (serilerden daha diri geldiler) geride kalmazlar tahminim.
Ama NBA finalleri tamamen “momentum kırılması” oyunudur yani olası bir ana dişlinin sakatlığı veya formsuzluğu, rüzgarı tersine de çevirebilir.
Knicks normal sezonda da, play-off serilerinde de sezon boyunca iyi hücum etti ama;
Epey ekmek yedikleri Pick-and-roll’ların kilitlenmesi
Üçlük yüzdesinin düşmesi
Zor şutlara kalma gibi riskler de mevcut.
NBA’de klasik bir gerçek var ki; Şampiyonluk savunması, normal sezon hücumunu bozar!.
Rakibin Wenbanyama gibi insanüstü bir yıldızı var ki; o boya o fizik ve fundamental cidden tez konusu! Onu pota altında tamamen durduramazlar ama etkisini “normalleştirmek” olasılık dahilinde ve buna mecburlar da…
Yani 50+ senedir beklenen yüzük için; faul almasını sınırlamak, kolay sayılarını kesmek, ritim yakalamasını bozmak, sert savunma ile yıpratmak zorundalar.
Spurs’un savunmadaki kara deliği belki de köşe üçlükleri. Bench katkısı gelmeli, ikinci skor opsiyonları da çalışmalı çünkü Brunson üzerinde inanılmaz bir kademeli savunma hattı olacaktır. JB sürati ve deliciliği ile boyalı alana korkusuzca dalan biri ama oyunu oynamayı en çok sevdiği yerde de kolları ile 3 metreyi geçen, dünyanın en büyük blok tehdidi, bir anomali; Wemby var!
Yani x faktörler o kadar önemli ki; NBA şampiyonluğu sadece yıldızlarla kazanılmaz — yıldızın etrafındaki sistemi çözen takım kazanır. Karl-Anthony Towns, OG Anunoby ve Mikal Bridges de Brunson sonrası en önemli sacayağı…
Mesela, Knicks hücum setlerinde olağan ana şüphelilerden olmayan Landry Shamet üzerinde boşluk olabilir ve final serisinde ondan epey katkı bekliyorum. Ve tabii ki Mitchell Robinson’un, Towns sahada yokken Wemby üzerindeki baskısının vereceği sonuç da çok çok önemli.
Mike Brown bu finale dek, süreleri çok doğru dağıtarak kadroyu o kadar efektif kullandı ki, belki de iki takımı tartıya koyduğumuzda, kağıt üstünde NewYork ekibinin net şekilde önde olduğu tek yer burası..
Spurs daha iyi kadro ve Thunder gibi son şampiyon, çok çok iyi bir takımı eleyerek geldiler ama 7 maçla ve hem mental, hem fiziken o kadar yoruldular ki (Knicks ise 8 gündür dinleniyor).
Yazıyı Knicks temelli yazdım çünkü ben herkesin aksine, 53 sene sonra gelecek bir Knicks şampiyonluğu görüyorum ufukta…
Yarın başlıyor büyük final serisi, bakalım neler yaşayacağız!
Yazarın diğer yazıları için tıklayın
mail: burak.belgen@abcspor.com
twitter: @BurakBelgen
