https://abcspor.com/wp-content/uploads/2020/11/ataturk.jpg

EN ARKADA KALANLARIN DESTANI: TOUR DE FRANCE’IN GİZLİ KAHRAMANI “LANTERNE ROUGE”

Okunması Gerekenler

Demiryollarından Tour de France’ın En Altına: “Lanterne Rouge” ve Sonuncu Olmanın Şerefi

Fransa Turu’nun sarı mayosu (Maillot Jaune) şüphesiz spor dünyasının en prestijli ödüllerinden biridir. Ancak yol bisikletinin en amansız üç haftalık mücadelesinde, sıralama tablosunun en altında da kendine has bir zafer hikayesi yatar: Lanterne Rouge (Kırmızı Fener)!

** Terimin Kökeni: Demiryollarının Güvenlik Feneri

“Lanterne Rouge” ifadesi spor medyasının uydurduğu soyut bir metafor değildir; doğrudan 19. yüzyıl Fransız demiryolu teknolojisinden spora aktarılmıştır.

O dönemde tren hatlarında henüz dijital sinyalizasyon sistemleri yoktu. Gece yolculuklarında veya görüşün düştüğü sisli havalarda, arkadan gelen trenlerin öndekine çarpmasını önlemek amacıyla en son vagona kıpkırmızı bir fener (la lanterne rouge) asılırdı. Bu fener, katırın veya lokomotifin arkasında kalan hattın bittiğini, trenin son noktasını gösterirdi.

Fransız spor gazetecileri, Tour de France yarışçılarının oluşturduğu devasa insan zincirini gözlemlerken bu tren imgesini spora taşıdılar. Pelotonu bir tren dizisine, genel klasmanın en sonunda pedal basan yarışçıyı ise o hattı kapatan kırmızı fener işaretine benzettiler.

İsim İlk Ne Zaman Çıktı ve Kim Çıkarttı?

** İlk Zaman Dilimi: Terim ilk olarak 1903’teki ilk Tour de France döneminde Fransız basınında telaffuz edilmeye başlandı, ancak yazılı basında tam anlamıyla kabul görüp bir unvana dönüşmesi 1919 Tour de France yarışına denk gelir.

** Kim Çıkarttı? Terimi spor literatürüne kazandıran tek bir isim olmamakla birlikte, fikrin mimarları Tour de France’ı düzenleyen L’Auto gazetesinin başyazarı Henri Desgrange ve dönemin Fransız bisiklet muhabirleridir. Desgrange ve ekibi, yarışçıların zamana karşı yalnızlıklarını anlatırken demiryolu argosunu makalelerine taşıyarak bu tanımı popülerleştirdi.

** İlk “Lanterne Rouge” Kim Oldu? 1903’teki ilk Fransa Turu’nu genel klasmanda tamamlayabilen 21 bisikletçinin en sonuncusu olan Fransız bisikletçi Arsène Millocheau, tarihin resmi olmayan ilk Lanterne Rouge’u kabul edilir.

İlk Tour de France’ı kazanan Maurice Garin’in tam 64 saat, 57 dakika ve 8 saniye arkasında bitirmişti diye de ekleyelim.

1919’da terim tam olarak oturmuşken bu unvanı alan isim ise Jules Deloffer olmuştur.

Wim Vansevenant: Bu unvanın kralı. 2006, 2007 ve 2008 yıllarında üst üste üç kez Tur’u sonuncu bitirerek kırılması zor bir rekora imza attı.

Bir hikaye da eklersek; Lawson Craddock (2018): Belki de en duygusalı. İlk etapta düşüp omzunu kırdı. Yarışı bırakmadı, her etap acı içinde pedalladı ve bitiş çizgisine ulaştı. Kırmızı feneri alırken, tamamladığı her etap için Teksas’taki velodromun tamiri adına binlerce dolar bağış topladı!.

Neden Bir Başarısızlık Değil, Şeref Simgesi?

Yol bisikletinde finişe ulaşamamak (DNF – Did Not Finish) veya zaman barajına takılarak yarıştan elenmek son derece kolaydır. Yüzlerce sporcunun sakatlık, hastalık ya da yorgunluktan pes edip çekildiği bir Grand Tour’da, genel klasmanın son sırasında yer almak başarısızlık anlamına gelmez.

** Direncin Sembolü: Lanterne Rouge olan bisikletçi; podyuma çıkanlar gibi binlerce kilometre pedal basmış, Pireneler ve Alpler’in en dik tırmanışlarını aşmış ve zaman barajının hemen önünde finişe ulaşmayı başarmış demektir.

** Finansal ve Popüler Değeri: 1960-1980 yılları arasında Lanterne Rouge olmak o kadar popüler bir figür haline geldi ki, bisikletçiler yarış sonrası düzenlenen kriteriumlarda (gösteri yarışlarında) yüksek davet ücretleri alabilmek için bilerek genel klasmanın en sonuncusu olmak için yarışırlardı.

Bu taktiksel “sonuncu olma yarışı” kontrolden çıkınca Tour de France yönetimi zaman zaman sonuncu bisikletçiyi eleme gibi kurallar getirmek zorunda kaldı.

Bir Sonunculuk Mücadelesi (Evet, Yanlış Duymadınız!)

Geçmiş yıllarda Lanterne Rouge olmak, sadece bir teselli ödülü değil, aynı zamanda ciddi bir popülarite ve maddi kazanç kapısıydı. Turu sonuncu bitiren bisikletçi, halkın sevgilisi haline gelir, yarış sonrasındaki kriterium organizasyonlarından davet alır ve iyi paralar kazanırdı.

Durum böyle olunca, Tur’un son günlerindeki etaplarda inanılmaz bir “sonuncu olma yarışı” başlardı. Bisikletçiler zaman sınırına (time cut) takılıp diskalifiye olmadan, pelotonun olabildiğince arkasında kalmak için gizlice ağaçların arkasına saklanır, lastiği patlamış gibi yapar ya da mekanik arıza uydururdu.

1970’lerde Abdel-Kader Zaaf ve Wim de Vos gibi isimler bu taktiklerin üstadı olmuşlardı.
Bu durum organizatörlerin hoşuna gitmeyince kurallar değişti. Artık kasıtlı olarak sonuncu olmaya çalışmak yasak ve her etapta arkada kalanlar elenme riskiyle karşı karşıya!.

Uzatmadan; Pelotonun önündeki sarı mayo ne kadar ihtişamlıysa, en arkasındaki kırmızı fener de o kadar insani, dayanıklı ve mücadelecidir.

Yani Lanterne Rouge; pes etmeyenlerin, pelotonun yükünü en arkada göğüsleyenlerin sessiz zaferidir!.

Son Haberler

BİZANS MOZAİKLERİ, DANTE’NİN MEZARI VE RONALDINHO MASALI

BİZANS MOZAİKLERİ, DANTE’NİN MEZARI VE RONALDINHO: RAVENNA’DA BİR MASAL BAŞLIYOR Brezilya futbolunun efsane ismi Ronaldinho, tam 11 yıllık bir aranın...

Benzer Konular