Her Ay 1 Spor Kitabı köşemizde bugün kahramanımız bir Arjantinli voleybol devrimcisi: Julio Velasco var. Ciro Zoratti ve François Salvagni imzasıyla Şubat 2025’te yayımlanan Il Codice Velasco; Velasco’nun voleybol sahalarından iş dünyasına ve liderlik felsefesine uzanan ilham verici yolculuğunu merceğe alıyor.
İtalya’nın ve İtalya liginin (erkekli-kadınlı) bu spordaki üstünlüğü malum; aynı şekilde dünyaca ünlü koçlarının da…
Peki Çizme’de bu devrim nasıl oluştu? Gelin kısaca bu konuya değinelim.
1952’de Arjantin’in La Plata şehrinde doğan Velasco, üniversitede felsefe okudu ve sol çevrelerle iç içe bir gençlik geçirdi. 1976’daki Videla askeri darbesinin ardından yakın çevresinden insanların öldürülmesine ve kaçırılmasına tanık oldu ama ülkeyi terk etmedi. O sancılı diktatörlük yıllarında öğretmenlik yaptı, ardından voleybola ağırlık verdi. Ferro Carril Oeste’de genç takımları çalıştırarak kariyerine adım attı.
1982 Dünya Şampiyonası’nda Arjantin’in dünya üçüncüsü olan teknik ekibinde önemli bir figürdü. Ancak asıl kaderi, 1983’te İtalya’nın Jesi kentinden gelen teklifle değişti. Başlangıçta planı iki üç yıl kalıp deneyim kazanmak ve geri dönmekti; fakat bu kısa süreli göçün asıl kazananı İtalya oldu ve ülke voleybolun 1 numarasına dönüştü!.
Velasco için antrenör; oyuncuya ne yapacağını söyleyen kişi olmaktan çok, oyuncunun nasıl düşüneceğini değiştiren kişidir. Modena’da başlayan ve ardından İtalya Erkek Milli Takımı’na uzanan kariyeri, İtalyan voleybolunda yepyeni bir çağ açtı.
1990’ların “Generazione di fenomeni” (Fenomenler Kuşağı) olarak anılan İtalyan erkek takımının mimarı tam olarak kendisiydi.
Velasco’nun tedrisatından geçen; başta Massimo Barbolini ve Giovanni Guidetti olmak üzere birçok antrenör onun için hala “usta” ve “mentör” ifadelerini kullanır. Oyuncularının adeta içini okur, eksik yönlerini psikolojik açıdan çözmeye çalışırdı.
Nitekim 2025’te Trieste Üniversitesi ona psikoloji alanında fahri doktora unvanı verdi. Üniversite; liderlik, motivasyon, grup yönetimi ve insan potansiyelinin geliştirilmesine yaptığı katkıyı özellikle vurguladı.
Velasco ve kitaplar denince akla sadece onun hakkında yazılanlar gelmez; onun asıl alametifarikası farklıydı.
Oyuncularına okumaları için kitaplar verir, bunları her birinin karakterine göre özenle seçerdi. Paola Egonu’ya Binbir Gece Masalları’nı seçerken Alessia Orro’ya Sándor Márai’yi uygun görmesi; Borges ve Cortázar temelli edebi tercihleri takdire şayandı. Borges’in labirentleri, Cortázar’ın oyunları ve gerçeklikle kurduğu tuhaf ilişkiler, insanın dünyayı tek bir açıdan görmemesi gerektiğini anlatır — tıpkı voleybol gibi!
Sonuç olarak; Çizme’de voleybol Velasco ile başlamadı ama çok net onunla dönüştü! Arjantinlinin Avrupa’ya ihraç ettiği en önemli şey bir taktik değil, bütünsel bir düşünme biçimiydi.
Velasco’nun meşhur “Sıfır Bahane Teorisi”nden adaptasyon gücünü vurgulayan “Smaçörün Işık Bahanesi”ne, ezber bozan “Kazanan Takım Değiştirilmez” eleştirisinden yıldız oyuncu yönetimine kadar pek çok temel ilkeyi ele alıyor.
Teknik hataları tolere edip zihinsel kusurlara geçit vermeyen “Hata ile Kusur Ayrımı” ise felsefesinin omurgasını oluşturuyor. Liderlik, iletişim ve çözüm odaklılığı harmanlayan Il Codice Velasco, sadece voleybol dünyasının değil, yönetim literatürünün de başyapıtlarından biri!.
Muhakkak ama muhakkak okuyun diyoruz.. Nacizane…
