Samsun’a gelmeden önce dün akşam Galatasaray-Göztepe maçını izledim. İnsan ister istemez sinirleniyor. Bu kadar çabaya, yorgunluğa, harcanan tonla paraya değer mi diye soruyorsun kendine. Değer mi taa Samsun’lara kadar gitmeye bu acayip düzen içinde? Sen Greenwood’ları da transfer etsen, en iyi kadroyu da kursan buna karşı koymak çok zor, hatta imkansız. Sonra diyorsun ki “pes etmek bize yakışmaz. Fenerbahçe’yiz biz.” Yine düşüyorsun yollara.
Bu duygular içinde kapkara bir hava ve sağanak yağmurla vardım Samsun’a. Sırılsıklam olunca kaçan keyfimi “Çakallı menemeni” ve çay ikilisi düzeltti. Sonrasında hava yükseldi. Yağış durdu. Mehmet Türkmen’i de ıslak kıyafetlerimi de unuttum, 3 puan umuduyla stada doğru yola koyuldum.
Stadyumda maçla ilgili umudum iyice arttı. Som senelerde hep bize karşı dolu tribünlerle oynayan Samsun’un havası yoktu, stad yarı yarıya boştu. Takım önemli oyuncularını kaybedince, yeni transferler de pek ışık vermeyince demek heyecan azalmış şehirde. Daha başlamadan rahat bir maç olacağı belli oldu böylece.
Öyle de oldu zaten. Oyuna fırtına gibi girdik. Hem baskımız hem de hızlı pas trafiğimiz üst düzeydeydi. Vedat yine çok iyi duvar oldu. Oğuz arkasındaki Brown ile beraber bindirdikçe bindirdi. Greenwood 10 numara pozisyonunda kilit paslar attı. İrfan Can da sırıtmadan gayet güzel katkı verdi.
Negatif ne vardı derseniz,daha ilk yarıdan fişi çekmeliydik, çok pozisyon harcadık. Yine de berbat bir hakem yönetimine rağmen, zorlu Lyon maçı sonrası harika bir 3 puanla dönüyoruz evimize. Şimdi sırada Beşiktaş var. O maçı da kazanırsak havamızı iyice bulmuş olacağız. Mehmet Türkmen’lere Yasin Kol’lara rağmen bu işin peşini bırakmayacağız.
mail: alp.eralp@abcspor.com
twitter: @alperalp72
